linoryt barwny, papier; odbitka 21/30; wymiary: 77 × 70 cm
zakup – 2025  

Linoryt barwny Czesława Wiącka Ekran (1989) to graficzna kompozycja o formacie zbliżonym do kwadratu. Przestrzeń wypełniają plamy koloru oraz linie układające się w paski, kratę oraz falujące, organiczne wzory. Zawężona gama barwna ogranicza się do czerni, czerwieni, bieli, szarości i odcieni pomarańczowego.

W centrum znajdują się dwa humanoidalne twory, o głowach przypominających ludzkie profile i uproszczonych, zniekształconych sylwetkach. Wyrastające z nich pazury czy odnóża przywołują na myśl dzikie zwierzęta lub owady. Gąsienicowe ciało czerwonej istoty przecina kompozycję po przekątnej na pół. Nad nim znajduje się siedząca postać, a pod nią – czarny organiczny kształt, być może także fantastyczny stwór. Wszystkie istoty lewitują w nieokreślonej przestrzeni, zwrócone w prawą stronę, ku białoszarej prostokątnej strukturze, przypuszczalnie tytułowemu ekranowi.

Artysta wielokrotnie powracał do motywu groteskowych, humanoidalnych tworów i kreowania onirycznej atmosfery. Relacje między ukazywanymi postaciami pozostawały niejasne, a wydźwięk przedstawianych scen – niepokojący i niejednoznaczny.

Grafika była prezentowana m.in. na wystawie indywidualnej artysty w BWA Jelenia Góra  (1992) oraz wystawie „Czesław Wiącek i Jacek Wiącek. Znaczenie jest bez znaczenia” w Galerii Miejskiej we Wrocławiu (2024).

Karolina Dzimira-Zarzycka

ŹRÓDŁA, BIBLIOGRAFIA, DOKUMENTACJA FOTOGRAFICZNA DZIEŁA:

1. Czesław Wiącek i Jacek Wiącek. Znaczenie jest bez znaczenia, katalog wystawy, Galeria Miejska we Wrocławiu, Wrocław 2024 – reprodukcja pracy na s. 34.
2. Czesław Wiącek – ceramika, grafika, film dokumentujący otwarcie wystawy w BWA Jelenia Góra, 1992, realizacja: Tomasz Kędzia, https://jbc.jelenia-gora.pl/dlibra/publication/24472/edition/24903 – praca widoczna w kilku ujęciach.