Czesław Wiącek (1939-2019) – polski artysta zajmujący się grafiką warsztatową, ceramiką artystyczną i przemysłową, rzeźbą architektoniczną i plenerową oraz malarstwem. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta). Studiował ceramikę w pracowni Rudolfa Krzywca i Haliny Olech oraz malarstwo w pracowni Zbigniewa Karpińskiego. W 1965 roku obronił dyplom z wyróżnieniem.

Po studiach, w latach 1965-1966, pracował jako projektant w Zakładach Porcelany „Ćmielów”, a w latach 1967-1970 – w modelarni PWSSP jako nauczyciel zawodu. Od 1970 roku uprawiał wolny zawód artysty; był członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Drzeworytników XYLON (XYLON – International Society of Wood Engravers). Niektóre kompozycje rzeźbiarsko-architektoniczne realizował razem z bratem, Stanisławem Wiąckiem, oraz synem, Jackiem Wiąckiem. Współpracował także z Cepelią.

Wybrane nagrody i wyróżnienia: I nagroda na III Ogólnopolskiej Wystawie „Przeciw Wojnie” w Lublinie (1969); nagroda w dziale grafiki w Ogólnopolskim Turnieju Poezji i Plastyki o „Złotą lampkę górniczą” w Wałbrzychu (1975); III nagroda na V Ogólnopolskiej wystawie pokonkursowej grafiki w Ośrodku Propagandy Sztuki w Łodzi (1977); I nagroda na Biennale Ceramiki Polskiej w Wałbrzychu (1979) oraz wyróżnienia w Ogólnopolskim Konkursie Graficznym im. Józefa Gielniaka w Jeleniej Górze (1978, 1989, 1994).

Wybrane wystawy indywidualne: BWA Wałbrzych (1984), BWA Wrocław (1985), BWA Jelenia Góra (1992; zrealizowano film dokumentujący otwarcie wystawy, realizacja: Tomasz Kędzia), Galeria Cepelia „Na Nankiera” we Wrocławiu (2002). W 2024 roku Galeria Miejska we Wrocławiu przygotowała pośmiertną wystawę artysty i jego syna pod tytułem „Czesław Wiącek i Jacek Wiącek. Znaczenie jest bez znaczenia”.

Twórczość Czesława Wiącka była z jednej strony różnorodna pod względem dziedzin sztuki, a z drugiej strony – spójna stylistycznie i formalnie. Artysta wielokrotnie powracał do motywu groteskowych, humanoidalnych tworów i kreowania onirycznej atmosfery. Relacje między ukazywanymi postaciami pozostawały niejasne, a wydźwięk przedstawianych scen – niepokojący i niejednoznaczny. Anna Kania-Saj w katalogu wystawy w Galerii Miejskiej podkreślała również poszukiwania kolorystyczne artysty, łącząc je z tradycją wrocławskiego koloryzmu i wpływem pracowni Zdzisława Karpińskiego.

Prace artysty znajdują się w zbiorach m.in. Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Poznaniu (w oddziale Muzeum Sztuk Użytkowych), Muzeum Ceramiki w Bolesławcu, Muzeum Częstochowskim w Częstochowie, a także w Muzeum Sztuk Pięknych (Szépművészeti Múzeum) w Budapeszcie. Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych posiada w swojej kolekcji trzy linoryty barwne oraz rzeźbę ceramiczną.

Karolina Dzimira-Zarzycka

ŹRÓDŁA, BIBLIOGRAFIA:

1. Czesław Wiącek i Jacek Wiącek. Znaczenie jest bez znaczenia, katalog wystawy, Galeria Miejska we Wrocławiu, Wrocław 2024 – tam także biogram, spis wystaw oraz lista nagród i wyróżnień artysty (s. 21-23).
2. Anna Kania-Saj, Czesław Wiącek i Jacek Wiącek / Znaczenie jest bez znaczenia, w:  Czesław Wiącek i Jacek Wiącek. Znaczenie jest bez znaczenia, katalog wystawy, Galeria Miejska we Wrocławiu, Wrocław 2024, s. 6-11.
3. Kalendarium 1946-2018, w: CiSZ. 70 lat obecności Ceramiki i Szkła na wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Historia, red. Kazimierz Pawlak, Wrocław 2019, s. 179.
4. Czesław Wiącek – ceramika, grafika, film dokumentujący otwarcie wystawy w BWA Jelenia Góra, 1992, realizacja: Tomasz Kędzia, https://jbc.jelenia-gora.pl/dlibra/publication/24472/edition/24903